Rembrandtkring door Hans Marseille

Ik wil graag naar Kröller-Müller, het liefst met de Rembrandtkring. Ze hebben daar alle schilderijen van Vincent van Gogh uit de kast gehaald en stellen die ten toon tot begin januari 2027. De Hoge Veluwe, waar het museum gevestigd is, is ver weg voor ons. Gelukkig zijn de Nederlandse wegen glad. Het is een kleine 190  kilometer rijden en met de boot doe je er goed drie uur over. Wanneer je de boot van 11 uur neemt kom je op het rustigste moment in het museum aan. Heerlijk. Als ik het goed heb hangen daar maar liefst 88 schilderijen van de familie Van Gogh. Je kunt je geluk niet op, zo dicht bij kun je komen. Vincent gebruikte bolletjes wol om kleuren naast elkaar uit te proberen. Die bolletjes wol bewaarde hij bij zijn tubes verf in zijn schilderkist. Het resultaat zie je terug in zijn schilderijen.
Al kijkend kom je dichterbij en haal je de kleuren uit elkaar. Elke kleurcombinatie is bij Vincent een feest. En tot je verrassing blijkt dat je een heleboel schilderijen al kende, als oude vertrouwde familieleden. Je hebt het gevoel van thuiskomen op een reünie want ze zijn er allemaal. En wat ook heel leuk is, als je al die schilderijen ziet, begrijp je Blok van de Velde beter.
Express zeg ik dat het de schilderijen van de familie van Gogh zijn. Natuurlijk weet ik ook wel dat zoon Vincent ze geschilderd heeft, maar zonder de liefde en zorgen van zijn vader en moeder, zonder bemoeienis van zijn zus en het geloof en geld van broer Theo waren de schilderijen er niet gekomen. Je kunt het allemaal terug lezen in de onderlinge brieven die bewaard zijn gebleven. Om te beginnen was de jonge Vincent helemaal geen natuurtalent wat tekenen betreft. Hij werd dan ook niet op de kunstacademie toegelaten. Maar hij was gedreven, hij wilde, hij zou en moest. En als ie dan eindelijk wordt toegelaten dan zijn de eerste tekeningen op de academie gewoon houterig. Volgens mij was hij bezeten van kleur, en geobsedeerd door het idee de werkelijkheid weer te geven. Hij was net mislukt als evangelie-prediker onder arme fabrieksarbeiders, en vervolgens stortte hij zich vol overgave op het kunstenaarschap. Ik denk dat hij een maniak was, maar zo wil hem niet noemen, want dat heeft iets beangstigends. (en volgens mij had hij ook iets beangstigends)  Liever noem ik hem met zijn schilderijen: Ongelofelijk of anders ‘Enthousiast‘, wat letterlijk betekent: ‘In God’. Want Je weet niet wat je ziet als je naar een schilderij van hem toeloopt. Zo alledaags en zo bijzonder tegelijk.
Een beetje cru gezegd maar de bijbel kent één zelfmoordterrorist. Rembrandt heeft maar liefst 4 grote en geweldige schilderijen aan hem besteed. De vraag waarmee we dit seizoen beginnen is: Hoe leest Rembrandt de bijbelse figuur Simson?